‘Het leven in Nederland is fijn’
It is goed wenjen yn Opsterlân, sa hearre wy faak. Dat fine wy as gemeente fansels moai en dat wolle wy fansels graach sa hâlde. Mar, krekt as earne oars yn it lân, is ek hjir sprake fan krapte op de wenningmerk. Tegearre mei wenningkorporaasjes en kommersjele boubedriuwen wolle wy as gemeentebestjoer soargje foar in wenningoanbod dat oanslút by de merk en takomstbestindich is. Op dit plak portrettearje wy ynwenners fan Opsterlân en freegje wy nei harren ûnderfinings mei wenjen yn ús gemeente.
It is in kleurich, fleurich palet. Oan 'e muorren fan Antonina Kamenchuk har wenkeamer/sliepkeamer op Trimbeets yn De Gordyk ferskate skilderijen en posters mei de meast ferskillende kleuren. De posters mei seefroulju komme út in online winkel, wylst de skilderijen fan 'e 27-jierrige bewenner sels binne. "Ik wit net wêrom, mar ik hâld fan seefroulju. En de keamer koe wol wat kleur brûke," seit de Oekraynske frou.
Flecht mei mar in rêchsek
De útbundige kleuren steane yn skril kontrast mei de inktswarte oanlieding foar de komst fan Antonina en har mem trije jier lyn nei Nederlân. De ynfal fan Ruslân yn Oekraïne makke it libben yn wenplak Irpin ûnmooglik. ,,Fan de stêd is miskien noch mar 20 prosint oer. De Russen hawwe alles ferwoaste.’’
Oanfanklik hope Antonina yn Oekraïne te bliuwen, mar ek de eigen wenning rekke swier skansearre troch de Russyske bombardeminten. Der siet foar har mem, dy't lijt oan in auto-yúnsykte, neat oars op dan te flechtsjen. Mei in rêchsek, mei dêryn allinnich in laptop, spikerbroek, trui en in pear persoanlike dokuminten, liet sy har oant dan ta goede en rêstige libben efter har. ,,Wy tochten dat wy nei in pear wiken wol wer weromgean koene, mar dat bliek net it gefal.’’ Har fjouwer katten bleaune by harren doetiidske buorlju.
It hûs oan Trimbeets is it twadde foar Antonina yn De Gordyk en de tredde yn Nederlân. "Wy fleagen nei Eindhoven fia Poalen. Fan Nederlân koe ik allinnich de skilders Rembrandt en Van Gogh." De kar foar Nederlân wie tafallich. "Ik wurke as tekstschriuwer foar in Dútsk bedriuw, en immen út Nederlân wurke dêr ek. Hy advisearre om hjirhinne te kommen."
Trettjin flechtlingen ûnder ien dak
Antonina, dy't foar it útbrekken fan 'e oarloch yn Kiev ôfstudearre wie mei in mastertitel yn it Ingelsk, fûn harsels Sykje op it ynternet in hûs yn Noardwâlde. "Wy koenen fjouwer moannen by minsken yn harren eigen huzen bliuwe. Dêrnei hawwe wy fia partikulieren in jier yn in hûs trochbrocht yn De Gordyk kinne hjir wenje. Sûnt novimber ferline jier wenje wy op Trimbeets mei 11 oare flechtlingen út Oekraïne. Earst dielden myn mem en ik dizze keamer, mar dy wie eins te lyts. No hat se har eigen keamer. Ik diel de badkeamer mei har; de keuken wurdt brûkt troch alle bewenners.'' It hûs, in healfrijsteande wenning, waard earder brûkt as fersoargingshûs en is no ien fan 'e huzen dy't de gemeente Opsterlân hiert fan wenningkorporaasje Elkien foar it ûnderbringen fan flechtlingen.
Yn De Gordyk Antonina hat har libben gau wer oppakt. "Mei in soad help fan ynwenners fan De Gordyk ", de gemeente en Code Hans (frijwilligersorganisaasje, red.)." De Oekraynske frou hat de Nederlânske taal leard en jout no sels Nederlânsk les oan oare flechtlingen. "Ik haw hjir nije freonen makke en ik haw in Nederlânske freon. Wy trouwe yn juny! It libben is hjir moai. Ik mis Oekraïne net echt. No ja, miskien it iten, mar ik hâld ek hiel fan 'e Nederlânske hapkes," laket se.
Nimmen wist fan in wenningprobleem yn Nederlân
Foar in soad Oekraïners is it ûnwis wat der begjin takom jier bart, as de spesjale ferbliuwsregeling dêr't sy ûnder falle, ôfrint. ,,Foaral foar âlderen is it dreech’’, wit Antonina. Sy wit dat in part fan de Nederlânske befolking net bliid is mei de húsfesting fan har lânslju en dat it foar in soad ynwenners dreech is om in wenning te finen. Kontakt mei minsken dy't har negatyf uterje oer de flechtlingen, mijd se. ,,It is spitich dat der yn Nederlân problemen binne mei húsfesting. Fansels hawwe oare flechtlingen en ik dêr net oer neitocht doe't wy ús lân ferlieten. Elkenien tocht dat wy nei in skoftke wol weromgean soenen.’’
Antonina sjocht har takomst yn Nederlân. "Ik wol mentaal stabyl bliuwe. De oarloch is in trauma wurden. Ruslân, en no ek Amearika, mei presidint Trump, spylje in spultsje mei it libben fan Oekraïners. It sil net gau foarby wêze." In nij libben, ynklusyf in oar hûs, wachtet yn Drachten, de berteplak fan har ferloofde Sybren. "Myn mem bliuwt hjir yn De Gordyk Lokkich is Drachten tichtby.